Jest to choroba przewlekła, charakteryzująca się zwiększonym stężeniem glukozy we krwi spowodowanym brakiem insuliny lub nieprawidłowym jej działaniem.
Rodzaje cukrzycy
Wyróżniamy dwa zasadnicze typy cukrzycy:
— cukrzyca typu 1. rozwijaja się najczęściej u osób w młodym wieku, jest związana z uszkodzeniem ok. 90 proc. komórek beta trzustki produkujących insulinę. Stanowi ona ok. 10 proc. wszystkich przypadków cukrzycy.
— cukrzyca typu 2., która rozwija się zwykle w wieku dojrzałym i charakteryzuje się zmniejszoną wrażliwością komórek organizmu na insulinę, tzn. organizm wytwarza wprawdzie coraz większe ilości insuliny, są one jednak dla niego niewystarczające. Zjawisko to nosi nazwę insulinooporności. Na tym etapie schorzenia oprócz zalecanej diety i wysiłku fizycznego stosujemy doustne leki obniżające poziom glukozy we krwi. W późniejszym okresie choroby dochodzi do wyczerpania zapasów insuliny, a więc do konieczności zastosowania insulinoterapii. Ten typ cukrzycy stanowi ok. 90 proc. wszystkich przypadków cukrzycy.
Cukrzyca typu 2. przebiega bezobjawowo w początkowym stadium.
Główne przyczyny rozwoju cukrzycy typu 2. Możemy je podzielić na dwie zasadnicze grupy:
— czynniki środowiskowe:
• nadwaga i otyłość, szczególnie otyłość typu brzusznego
• mała aktywność fizyczna
• nadmiernie kaloryczna dieta
— czynniki genetyczne:
• gdy jedno z rodziców choruje na cukrzycę typu 2., ryzyko jej wystąpienia u dziecka wynosi 40 proc.
• gdy oboje rodzice chorują na cukrzycę typu 2., ryzyko jej wystąpienia u dziecka wzrasta do ponad 50 proc.
Jak zapobiegać i jak leczyć?
Badać stężenia glukozy we krwi:
- regularnie co 3 lata u wszystkich osób po 45 roku życia
- 2 razy w roku u osób z nadwagą i otyłością
- 2 u osób, u których rodzice lub rodzeństwo chorują na cukrzycę
- 2 u osób, u których stwierdzono stan przedcukrzycowy.
Stan przedcukrzycowy to stan dużego ryzyka rozwoju cukrzycy. Zaliczamy do tej kategorii dwa zaburzenia gospodarki węglowodanowej:
- nieprawidłową glikemię na czczo (poziom glikemii na czczo w granicach 100-125 mg% przy prawidłowym doustnym teście tolerancji glukozy)
- nieprawidłową tolerancję glukozy (poziom glikemii po 2. godz. doustnego testu obciążenia 75 g glukozy waha się w granicach 140-199 mg%) @Tekst:— kobiety, które przebyły cukrzycę ciężarnych lub urodziły dziecko o masie powyżej 4 kg
— chorzy na nadciśnienie tętnicze
— osoby z nieprawidłowym stężeniem cholesterolu HDL 250mg%
Wyróżniamy dwa zasadnicze typy cukrzycy:
— cukrzyca typu 1. rozwijaja się najczęściej u osób w młodym wieku, jest związana z uszkodzeniem ok. 90 proc. komórek beta trzustki produkujących insulinę. Stanowi ona ok. 10 proc. wszystkich przypadków cukrzycy.
— cukrzyca typu 2., która rozwija się zwykle w wieku dojrzałym i charakteryzuje się zmniejszoną wrażliwością komórek organizmu na insulinę, tzn. organizm wytwarza wprawdzie coraz większe ilości insuliny, są one jednak dla niego niewystarczające. Zjawisko to nosi nazwę insulinooporności. Na tym etapie schorzenia oprócz zalecanej diety i wysiłku fizycznego stosujemy doustne leki obniżające poziom glukozy we krwi. W późniejszym okresie choroby dochodzi do wyczerpania zapasów insuliny, a więc do konieczności zastosowania insulinoterapii. Ten typ cukrzycy stanowi ok. 90 proc. wszystkich przypadków cukrzycy.
Cukrzyca typu 2. przebiega bezobjawowo w początkowym stadium.
Główne przyczyny rozwoju cukrzycy typu 2. Możemy je podzielić na dwie zasadnicze grupy:
— czynniki środowiskowe:
• nadwaga i otyłość, szczególnie otyłość typu brzusznego
• mała aktywność fizyczna
• nadmiernie kaloryczna dieta
— czynniki genetyczne:
• gdy jedno z rodziców choruje na cukrzycę typu 2., ryzyko jej wystąpienia u dziecka wynosi 40 proc.
• gdy oboje rodzice chorują na cukrzycę typu 2., ryzyko jej wystąpienia u dziecka wzrasta do ponad 50 proc.
Jak zapobiegać i jak leczyć?
Badać stężenia glukozy we krwi:
- regularnie co 3 lata u wszystkich osób po 45 roku życia
- 2 razy w roku u osób z nadwagą i otyłością
- 2 u osób, u których rodzice lub rodzeństwo chorują na cukrzycę
- 2 u osób, u których stwierdzono stan przedcukrzycowy.
Stan przedcukrzycowy to stan dużego ryzyka rozwoju cukrzycy. Zaliczamy do tej kategorii dwa zaburzenia gospodarki węglowodanowej:
- nieprawidłową glikemię na czczo (poziom glikemii na czczo w granicach 100-125 mg% przy prawidłowym doustnym teście tolerancji glukozy)
- nieprawidłową tolerancję glukozy (poziom glikemii po 2. godz. doustnego testu obciążenia 75 g glukozy waha się w granicach 140-199 mg%) @Tekst:— kobiety, które przebyły cukrzycę ciężarnych lub urodziły dziecko o masie powyżej 4 kg
— chorzy na nadciśnienie tętnicze
— osoby z nieprawidłowym stężeniem cholesterolu HDL 250mg%