Rano wstajesz z łóżka zmęczona, nie masz na nic siły i nawet kilkudniowy wypoczynek nie przywraca ci energii? Objawy te, wbrew pozorom, mogą być spowodowane nie lenistwem, a zespołem przewlekłego zmęczenia.
Uczucie zmęczenia po długim wysiłku fizycznym lub umysłowym jest stanem najzupełniej normalnym. Jeśli jednak odpoczynek nie pomaga, a stan wyczerpania trwa nieprzerwanie przez kilka tygodni, nie należy tego lekceważyć.
Zagrożeni ambitni i pracoholicy
Jeszcze kilkanaście lat temu zespół przewlekłego zmęczenia nazywano hipochondrią, dziś jest uznawany za jedną z chorób cywilizacyjnych. Zespół przewlekłego zmęczenia jest efektem nadmiernego tempa życia. W grupie najwyższego ryzyka są osoby w wieku 20-40 lat, częściej kobiety niż mężczyźni, osoby wypalone zawodowo, zajmujące stanowiska kierownicze lub pracujące po 12 godzin na dobę. Narażeni są również ci, którzy biorą na siebie zbyt wiele obowiązków zawodowych. Głównym objawem choroby jest utrzymujące się przez dłuższy czas uczucie zmęczenia, połączone z dolegliwościami somatycznymi — alergią, chrypką, gorączką itp.
Przemęczenie materiału
Dokładna przyczyna choroby nie jest do końca znana, jednak już wiadomo, że ma na nią wpływ styl życia, jakie prowadzimy. Większość chorych ma za sobą szybki awans na kierownicze stanowisko, co wiąże się z długotrwałym stresem. Aby sprostać zawodowym wymaganiom często sięgamy po różnego rodzaju wspomagacze — od kawy i napojów energetycznych po narkotyki, co pozwala przetrwać na pełnych obrotach kilka następnych godzin. Po jakimś czasie organizm jest już tak przeciążony, że nie jest w stanie się regenerować. A im bardziej jesteśmy zmęczenie, tym szybciej łapiemy wszelkiego rodzaju infekcje. Organizm przemęcza się jeszcze bardziej, a błędne koło się zamyka.
Wykluczmy inne choroby
Aby zdiagnozować zespół przewlekłego zmęczenia, nie wystarczy sam wywiad lekarski. Stany wyczerpania czy przygnębienia mogą być bowiem objawami wielu chorób (zaburzeń tarczycy, depresji, zakażeń wirusowych). Na wstępie trzeba wykonać dodatkowe badania (morfologia, OB, stężenie glukozy i poziom hormonów). Dopiero po wykluczeniu innych schorzeń można postawić właściwą diagnozę. W zespole przewlekłego zmęczenia, oprócz leczenia farmakologicznego, pacjentowi zaleca się aktywność fizyczną i relaks. W miarę możliwości trzeba unikać czynników mogących nasilać zmęczenie oraz stosować odpowiednią dietę. Jej nieodłącznym elementem powinna być, miedzy innymi, gorzka czekolada. Nie bagatelizujmy też żadnych infekcji. Nawet zwykłe przeziębienie, jeśli jest niewyleczone, mocno nadweręża nasz organizm.
Anna Banaszkiewicz
Zagrożeni ambitni i pracoholicy
Jeszcze kilkanaście lat temu zespół przewlekłego zmęczenia nazywano hipochondrią, dziś jest uznawany za jedną z chorób cywilizacyjnych. Zespół przewlekłego zmęczenia jest efektem nadmiernego tempa życia. W grupie najwyższego ryzyka są osoby w wieku 20-40 lat, częściej kobiety niż mężczyźni, osoby wypalone zawodowo, zajmujące stanowiska kierownicze lub pracujące po 12 godzin na dobę. Narażeni są również ci, którzy biorą na siebie zbyt wiele obowiązków zawodowych. Głównym objawem choroby jest utrzymujące się przez dłuższy czas uczucie zmęczenia, połączone z dolegliwościami somatycznymi — alergią, chrypką, gorączką itp.
Przemęczenie materiału
Dokładna przyczyna choroby nie jest do końca znana, jednak już wiadomo, że ma na nią wpływ styl życia, jakie prowadzimy. Większość chorych ma za sobą szybki awans na kierownicze stanowisko, co wiąże się z długotrwałym stresem. Aby sprostać zawodowym wymaganiom często sięgamy po różnego rodzaju wspomagacze — od kawy i napojów energetycznych po narkotyki, co pozwala przetrwać na pełnych obrotach kilka następnych godzin. Po jakimś czasie organizm jest już tak przeciążony, że nie jest w stanie się regenerować. A im bardziej jesteśmy zmęczenie, tym szybciej łapiemy wszelkiego rodzaju infekcje. Organizm przemęcza się jeszcze bardziej, a błędne koło się zamyka.
Wykluczmy inne choroby
Aby zdiagnozować zespół przewlekłego zmęczenia, nie wystarczy sam wywiad lekarski. Stany wyczerpania czy przygnębienia mogą być bowiem objawami wielu chorób (zaburzeń tarczycy, depresji, zakażeń wirusowych). Na wstępie trzeba wykonać dodatkowe badania (morfologia, OB, stężenie glukozy i poziom hormonów). Dopiero po wykluczeniu innych schorzeń można postawić właściwą diagnozę. W zespole przewlekłego zmęczenia, oprócz leczenia farmakologicznego, pacjentowi zaleca się aktywność fizyczną i relaks. W miarę możliwości trzeba unikać czynników mogących nasilać zmęczenie oraz stosować odpowiednią dietę. Jej nieodłącznym elementem powinna być, miedzy innymi, gorzka czekolada. Nie bagatelizujmy też żadnych infekcji. Nawet zwykłe przeziębienie, jeśli jest niewyleczone, mocno nadweręża nasz organizm.
Anna Banaszkiewicz